Eres feliz¿?

©pepesaura, la pinza
Nunca vos fixestedes esa pregunta? Seguro que si. Son feliz? Unha pregunta simple pero de multiples respostas. Os inconformistas sempre dirán que non, pero eso é lóxico, porque piden cousas que non poden conseguir. Do resto da humanidade, haberá xente que diga que si sen duda, outra que responda que bueno, non se queixan, outros que cren que poderían ser máis felices… Pero de verdade importa facerse esta pregunta? Bueno, eu creo que menos para os bichos raros que creen que ser felices non é bó, o resto do mundo trata de buscar a felicidade, na forma que sexa, pero trata de buscala. Incluso os ilusos a buscan, eses infelices que din que o seu soño é botar polvos coa muller que elixisen a dedo e estar de orgía tras orgía tódolos días. Claro que comprenderían finalmente que así non son felices, senón esclavos do seu corpo, pero bueno, ese xa é outro tema. A esto viña que normalmente cada persoa ten un sentido da súa vida, un fin, xa sexa crear unha familia, ter unha carreira, ter un árbol, un fillo e un libro, ter varias árbores, varios fillos e varios libros, ir de misioneir@ a Nixeria, ser presidente dos EEUU, que lle toque a lotería(demasiado común),… En fin, soños(ou obsesións) e ilusións que nos axudan a seguir loitando no día a día. Sen embargo, faría fincapé nunha cousa moi importante, e é que deben de ser obxectivos acadables, obxectivos tanxibles, para poder aspirar a soños de máis nivel nun futuro próximo. Por esta razón, por non levar a cabo esta sinxela advertencia, hai xente que se esta a romper a cabeza cada día, sumindose na maior das depresións e chegando a sentir o baleiro no seu corpo e no seu corazón. Esa xente non entende que hai persoas que a queren e están con ela máis cerca do que ela cre que está e desespera por calquera cousa cegándose continuamente unha e outra vez, ata que alguén os rescata, ou mesmo eles mesmos se rescatan nun intento por ver a realidade tal e como e e non como eles a pintan. O bonito de caer é aprender a levantarse.
Plantexarse un sentido da vida é tan fundamental como a vida mesma, porque improvisar está ben, pero chega un momento a improvisación non serve de nada sen un plantexamento previo dos obxectivos persoais. Tamén sería moi recomendable non fixarse nun obxectivo fixo por sempre porque pode non ser acadable, ou pode, que ó ser acadado, non nos reporte os beneficios ou ilusións coas que soñamos. Pero sobretodo é moi importante saber perder.
Eu son feliz, e espero que vos tamén, e se alguén se pregunta se podo ser máis feliz, responderei que creo que si pero dame igual.
E ti, eres feliz?(Espero que alguén responda ^^)