Freixo

Estou sentado diante desta puta pantalla escoitando Lovers in Japan de Coldplay mentras mentalmente vexo que todo se derrumba, absolutamente todo. Todo eso no que tiña unha esperanza posta, un punto de apoio no que sentarme cando algo non vai ben… Solo queda apoyarme en min, non me gusta decir o que pasa polas miñas entrañas eso ó que algúns chaman corazón (ahora ven Airbag de Radiohead). Non lle vexo sentido ás acepcións que se lle dan a ese órgano…
Bueno, mañan marcho para Viveiro con Adrián e Diego, somos os que quedamos en pé para este encontro… Teño que decir que non me vai a gustar a música que vou a escoitar, pero vouno intentar pasar ben con dous compadres coma eles e incluso a facer chourizos. A pesar de gozar desa compañía vou estar solo en alma e probablemente me sumerxa na miña nube de merda mental da que espero que algún tipo de alcohol ou unha alternativa inesperada me rescate (ahora toca Optimistic de Radiohead). Solo quero descansar este peso que levo sobre os hombros e que non descansa en serio desde fai casi 2 anos. Intento olvidarme de todo o que me importaba e intentar centrarme en min.

Supoño que marcharei ahora a durmir a ver que soño extraño ou excéntrico(Sebastien Schuller – Edwar´s Hands) me ofrece a mente.

Saludos a tod@s e hasta o domingo, se non quedo alá.