Don’t cry

Unha canción para un día de comezo moi bonito e de final moi triste (creo que sobra decir porqué e ainda que non sobre non basta con decilo):

Guns N’ Roses – Don’t cry


Talk to me softly
There’s something in your eyes
Don’t hang your head in sorrow
And please don’t cry
I know how you feel inside
I’ve been there before
Somethin’s changin’ inside you
And don’t you know
Don’t you cry tonight
I still love you baby
Don’t you cry tonight
Don’t you cry tonight
There’s a heaven above you baby
And don’t you cry tonight
Give me a whisper
And give me a sigh
Give me a kiss before you
tell me goodbye
Don’t you take it so hard now
And please don’t take it so bad
I’ll still be thinkin’ of you
And the times we had…baby
And don’t you cry tonight
Don’t you cry tonight
Don’t you cry tonight
There’s a heaven above you baby
And don’t you cry tonight
And please remember that I never lied
And please remember
how I felt inside now honey
You gotta make it your own way
But you’ll be alright now sugar
You’ll feel better tomorrow
Come the morning light now baby
And don’t you cry tonight
An don’t you cry tonight
An don’t you cry tonight
There’s a heaven above you baby
And don’t you cry
Don’t you ever cry
Don’t you cry tonight
Baby maybe someday
Don’t you cry
Don’t you ever cry
Don’t you cry
Tonight

Chau, teño prisa…

Meme cotilla e pouco revelador

Un color: Azul normalmente…. Ainda que depende do contexto (mental, anímico e sobretodo do resto dos colores que hai ó redor)

Un número: un número, que máis dá, se total non deixa de ser un instrumento. É como decir, cal é a túa ferramenta preferida da caixa de ferramentas…

Una canción: hoxe Love hurts de Incubus, mañan depende do tempo, do que durma e da función pseudoaleatoria do meu iPod.

Una comida: lomo en salsa como o preparaban o ano pasado en Mates… Diooooss… que orgasmo palatal…

Un postre: hoxe meteuseme na cabeza helado de chocolate con leite e dulce de leite, pero non puiden tomalo… Normalmente non me suele gustar ningún postre, prefiero comer á merenda que o postre.

Un lugar: o Freixo, ainda que intento ir cada certo tempo sempre se me escapan temporadas sen ir, pero realmente gustaríame ir a pasar unha semana enteira alí.

Un libro: Non hai un libro que me abrira a mente, pero se hai algún co que me sentin identificado ese foi El arbol de la ciencia, ainda así é conveniente decir que non leo a miúdo.

Una película: Unha pelicula que me marcou foi El pianista, pero creo que hoxe en día non podería decir unha sola.

Un café: con leite, e se pode ser sen café (con colacao mellor).

Un momento del día: todos ou ningún. Realmente o importante do día e intentar que cada momento sea o último, exprimilo ó máximo, intentar facer da monotonía algo divertido e da soidade unha inspiración. De todas formas sempre houbo un momento constante na miña vida nestes 2 ultimos anos e foi a volta a casa, o camiño de volta a casa, con música ou sen ela que enche un espacio de tempo vacío. Neses momentos e cando pola miña cabeza pasan os mellores e os peores momentos do día.

Proyectos inmediatos: Deixar de pensar (proyecto no que levo xa varios anos), ir para a cama e non durmirme mañan como hoxe en clase. Facer o que mande o señor Tahoces, sistemas distribuidos, etc. para a semana e intentar que o tempo que me sobre pase máis despacio do que pasa.

Edad: 20 (ainda que o post do link está un pouco desactualizao)

¿Eres feliz?: Puta pregunta, o día que ma deixe de facer sereino; creo que me falta pouco para eso, ainda que probablemente leve pensando esta ultima idea moito tempo , xDDD Paradojas, paradojas, corre que te mojas.

Salm on, salm on

All i want is salmon
Everybody must tast it: sal-mon!
You will fall in love
That pink fish is good
It must be some gift of god!

Taste it soon!!
Taste it soon!!!

Uhmm Taste it soon, Taste it soon!

Ghosts

Bueno, para dar continuidade ó post anterior, o grupo que me gardaba na manga era Ghosts. Este grupo luce unha música moi particular que ronda o indie, indie-pop británico e encántame porque fan unha música nada monótona. O album que teño eu é The World Is Outside e non ten desperdicio ningún. A miña canción preferida é Wrapped Up In Little Stars.



Pero teñen outras máis marchosas como Stop ou The World Its Outside, pero que tamén son máis comerciales.
Esta recordame a Europe, é a primeira das duas que mencionaba



Sintoo pero non encontrei videos deles.

26 de Octubre


Mañan será o día 7339 da miña vida. Que flipe, e ademáis resulta que levo vividos do orden de 634046400 segundos… (chamade, non é o meu número) A maioría dos que ledes esto levaredes máis, para o meu regocijo, xD Que va!!, tranquilos, seguro que morro eu antes. Bueno, pois resulta que hoxe é un día normal, como outro calquera, e entre palabra e palabra iran como 1,5 segundos de media, así que… Non hai moito que contar, hoxe puxen o last fm en recomendacións e descubrin a Room Eleven (entre moitos outros), quedome con estes porque levo moito tempo buscando algun tipo de música jazz, ou mestizo de jazz, que me guste e estes fanno moi ben para seren pouco conocidos.
Bueno… 123 palabras, e ainda nada interesante… no… non é unha vida entusiasmante, pero si relajada, sencilla, chea de momentos agradables, parece como Carnival Town de Norah Jones, tan bonita no corpo da canción e tan triste no estribillo, xDD. Algo interesante, hoxe atrasase unha hora… Xa. Creo que non hai máis cousas interesantes. Bueno, ó mellor comentar que fai un tempo que non me sale nada, é decir, que non dou composto nada. Supoño que a nadie lle quitara o sono, a min tampouco, solo que teño ganas de compoñer e non salen as cousas. Mierda! Siii, solo sale mierda, notas soltas, acordes que sonan entre si, pero que non se aclaran á hora de definir algo. Joder! Cantas letras para un día normal…
Hala, vou mirar que canción vos deixo de Room Eleven e marcho a escalar procesadores (merde folle!!) ou a andar con CSS (máis merde folle!).

Chau a tod@s!

Wanted or not wanted


Siiiii!! Xa iba tocando rajar desta peli, muahahaha!!
Bueno, pois vou a intentar non facer spoiler, pero non aseguro nada porque así evitadesvos de vela, de todas formas indicarei o spoiler entre tags. Para empezar, esta pelicula debe de ser o colmo das peliculas comerciales: actores de certo prestigio unidos nunha pelicula de acción que digamos da certa curiosidade para ir ó cine a ver que se coce.
IN – CRE – I – BLE Como se pode facer unha peli tan mala, cun argumento tan absurdo /Spoiler/¿Un telar decide o destino? Unha cousa tan maleable como un puto telar?? /Spoiler/ como ¿definilo?, unha simbiosis mala entre Matrix e unha pelicula malisima de acción… Non se me ocurre unha que poida baixarlle tanto o nivel a Matrix… En serio, para ir a verlle o cu a Angelina compraste unha revista ou ou ves Beowulf que ahí, ainda que sale digitalizada, non deixa de ser o mesmo. Vamos… Joder… E que non hai nada que poida deixar peor sabor de boca. Imaginadevos, Las Vacaciones de Mister Bean V (Scorcher, xD) donde o protagonista resulta ser o elegido, bah… Mierda Mierda Mierda, que me devolvan a pasta!!! Non gastedes un céntimo nesa peli, ni uno…

Por certo, cando subades unha canción avisade, senón non sei de quen é.

Entrevista a unha futura psicóloga calquera

Wow o que encontra un no google reader!! Unha entrevista a unha persona que me sona moito. Deixovos con ela:


– Bueno, empecemos por su nombre, se llama…
– Sandra, de Alejandra.
– Bien, y vive…
– Cerca
– Bueno… A que se dedica?
– Estudio psicología.
– Interesante, interesante.
– Sip, porque una rosa es una rosa, pero no es una cebolla.
– Contundente!!!
– Por cierto, ¿te sobran niños de entre tres y seis años?
– Oiga… No sé que pretende, pero de momento no, no tengo hijos…
– Ahms.
– Digame una frase célebre
– Por si viene Dios a verme que no me pille en bragas.
– Bueno, hablando así un poco de todo, si se fuese usted a una isla desierta y tuviera que elegir entre llevarse una vaca gorda bien alimentada y su disco firmado de The Libertines, ¿que elegiría?
– Si.
– Si… ¿qué?
– Que si. ¡Jesús, menos mal que soy mujer!
– Bueno…. pasemos a otra pregunta. Cuentenos sobre a fiesta que usted organizó en una casa rural en Milladoiro.
– Ahhhhh…. siiiii…. Bueeeeno…. pueees pensamos que….. estaría bien hacer…. una fiesta….. con los amigos….. y esooo….. y bueno….. pensamos en una casa rural…. para celebrarlo…….. comodamente….. y sin tener que desplaaaaaaazaaaarnos. Diez euros….. por cabeza……. y todo era asequible para todos……
– Expliquenos ahora como está el nivel de la carrera que cursa. ¿Que hacen y esas cosas?
– Bueno, pintamos un libro que trae dibujitos del cerebro y eso y nos dan por ello 1 punto.
– Pintan??
– Si, si, pero el libro es gordo ehh…
– Bueno, creo que esta entrevista dará una visión de la futura élite psicologa (rie). Bueno, quiere decir algo más?
– (Se levanta de un salto y con pose rockera dice:) Galicia caníbal!

Puede que alguna frase haya sido sacada de contexto

Norah Jones

Cando oio a súa voz tan suave e armoniosa cantar, non hai nada máis na miña cabeza, non hai preocupacións, solo unha sensación de benestar que se apodera de todo. Non hai ningunha voz que me faga sentir tan apacible, parece unha nana continua e perfecta. Para min é a mellor cantante femenina que existe; non é unha diva cunha voz impresionante, pero canta como ningunha outra o fai, por eso se merece o título deste post. A veces faime olvidar todo por un momento e sentir que todo é perfecto, que todo é un baile ó son da súa música. Outras veces paréceme impresionante o che pode transmitir solo co sonido da súa voz ainda que non te saibas a letra.
Bueno, deixovos algo para que poidades degustar, ^^.

Round ‘n’ round
Carousel
Has got you under it’s spell
Moving so fast
Going nowhere

Up ‘n’ down
Ferris wheel
Tell me how does it feel
To be so high
Looking down here

Is it lonely?
Lonely
Lonely

Did the clown
Make you smile
He was only your fool for a while
Now he’s gone back home
And left you wandering there

Is it lonely?
Lonely
Lonely

Musiquita



Ooooolas chicos, chicas, gays, lesbianas, metrosexuales, transexuales, hermafroditas, homófobos y xenófobos. Hola a ti tamén Santi. Bueeeeeeeeno, teño tanto sobre o que facer posts… pero ando sen tempo; cando acabe fareinos todos en 3 días. O que pasa é que o que vos quero propoñer era un pouco urgente. Teño, no meu servidor un programilla para subir cancións por se surgira a ocasión de facer unha festa e quería invitarvos a subir cancións guays, nada de I don´t wanna miss a thing (esto vai por ti Santi) porque eso non é bailable, e, se ainda non están na miña recopilación e me parecen interesantes poderán chegar a formar parte da colección para a festa. Ademáis así estreno gadget, ahí á dereita, que é onde apareceran as cancións que subades e non teña repetidas (e que teñan un grao de aceptación). Aqui vos deixo o enlace desde donde podedes subir a música:
aqui. Hala, que estudiedes moito o que queda de tempo, e se non tendes que estudiar que vos dean un pouco polo cú (é broma), xDDD.

PD: Disculpade a imagen cutre, ando con prisas. ^^

Que artista!

Hola rapaces, como todos vos daríades de conta, aqui abaixo á dereita hai unha lista das cancións máis escoitadas por min na semana pasada. Ben, ata aqui todo normal, peeero resulta que hoxe me din de conta de que aparece un artista cuio nome me resulta moi familiar.

Interesante verdade?? Bueno, pois nada máis darme de conta de que aparecía e que a súa descripción non estaba en Last.fm tiven que facerlle un favor á sociedade e completar ese vacío tan grande que se vía na páxina musical por excelencia da Web 3.0. Así pois este foi o resultado da miña intervención para un merecido artista:

Facede o favor e facede click sobre a imaxe, non ten desperdicio!!!

Por la gorda muere el hombre



Érase unha vez na piscina municipal de Noia un atractivo e aposto rapaz de corta idade (sobre 14-15 anos) que se encontraba apaciblemente nadando un largo dunha pista de natación (piscina á qua acudira na compaña do seu primo) cando de súpeto… notou que lle faltaba o aire, que estaba baixo a auga, fallaranlle as forzas?? marearíase?? Terriblemente asustado comezou a axitar os brazos e a intentar ascender da profundidade como puido, pero éralle imposible salir de baixo daquel fluido infernal. Que sería a forza misteriosa e mística que non deixaba ó pobre rapaz saír da auga?? Dalí a un pequeno pero interminable momento foi quen de sair da auga e coller o aire dador de vida finalmente. Así como se dou zafado daquel agobiante momento oíu unha voz feminina, que proviña da pista na que iba, na dirección na que circulaba. Xa máis sereno e con aire novo nos pulmóns foi quen de albiscar á señorita de lixeiro sobrepeso que acababa de pasar sobre él cual apisonadora. Pfff que mal momento…

(Sinto a calidade da imaxe… non tiña tempo…)